sąd ma dodatkowe 24 godziny na podjęcie decyzji w sprawie aresztowania i doręczenie Ci jej. Zatem możesz być zatrzymany na maksymalnie 72 godziny. Masz prawo korzystać z toalety. Masz prawo dostać wodę. Jeśli zatrzymanie trwa długo, możesz poprosić o coś do jedzenia. Jeśli zażywasz na stałe leki Plastry zawierające fentanyl powinny być zmieniane po upływie 72 godzin. Miejsca zalecane do aplikacji systemu to płaskie powierzchnie nieowłosionej, nieuszkodzonej skóry (ramiona, górna część pleców, z pominięciem okolic stawów). Nie należy stosować fentanylu w tej postaci na mokrą powierzchnię skóry. Protokół zatrzymania rzeczy lub przeszukania powinien, oprócz wymagań wymienionych w art. 148 i art. 148a, zawierać oznaczenie sprawy, z którą zatrzymanie rzeczy lub przeszukanie ma związek, oraz podanie dokładnej godziny rozpoczęcia i zakończenia czynności, dokładną listę zatrzymanych rzeczy i w miarę potrzeby ich opis, a nadto art. 248. Art. 248. § 1. Zatrzymanego należy natychmiast zwolnić, gdy ustanie przyczyna. sądu lub prokuratora. § 2. Zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania go. posiedzeniu przeprowadzonym w sposób określony w art. 250 § 3 b. § 3. Ponowne zatrzymanie osoby podejrzanej na podstawie tych samych faktów. § 1. Oskarżonemu, który w wyniku wznowienia postępowania, kasacji lub skargi nadzwyczajnej został uniewinniony lub skazany na łagodniejszą karę, służy od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, wynikłe z wykonania względem niego w całości lub w części kary, której nie powinien był ponieść. 50 tys. zł za zatrzymanie na 23 godziny. Bezprecedensowy wyrok Sądu Apelacyjnego Skarb Państwa zapłaci zadośćuczynienie mężczyźnie pozbawionemu wolności w czasie, kiedy musiał opiekować się swoim nowo narodzonym, chorym dzieckiem - podała w piątek "Rzeczpospolita". Art. 15a. Zatrzymanie przez Policję osoby stosującej przemoc w rodzinie. 1. Policjant ma prawo zatrzymania, w trybie określonym w art. 15 uprawnienia policjantów w trakcie wykonywania czynności służbowych, osoby stosującej przemoc w rodzinie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz Na tej stronie możesz uruchomić minutnik na 72 godziny. Po 72 godziny zabrzmi wybrany sygnał dźwiękowy. Jeśli ustawisz timer na 72 godziny, nie wyciszaj komputera ani nie zamykaj przeglądarki. Zostaw opinię na temat działania minutnik na 72 godziny. Warto wiedzieć, że jeśli minie 72 godziny od zatrzymania, a posiedzenie Sądu jeszcze się nie odbyło, masz prawo wyjść z Sądu. Nawet jeśli posiedzenie rozpoczęło się, ale nie zakończyło się przed upływem tego terminu, nie musisz pozostawać na sali. To ważne uprawnienie, które należy znać. Prawo do odmowy składania wyjaśnień 24 godziny. Odcinek 72 < > Wściekle szybcy. Ludzie Vina planują napaść na szefa mafii, Juana Carlosa de la Sol. 20:00. TV Puls. Żona na niby zfzJ9q. Jakie prawa przysługują zatrzymanemu przez policję? Czy zatrzymany ma obowiązek wyjaśniać, czy ma prawo milczeć? Jak może pomóc zatrzymanemu adwokat? Co zrobić, gdy doszło do bezzasadnego i nieprawidłowego zatrzymania? Czy przepisy prawa dają możliwość zaskarżenia czynności do sądu? Odpowiedzi na te pytania znajdują się w poniższym artykule. Zatrzymanie przez funkcjonariuszy jest najczęściej pierwszą czynnością i zarazem dla wielu osób podejrzanych pierwszą stycznością z organami ścigania. Warto znać swoje prawa i korzystać z nich już od pierwszych chwil. O zatrzymaniu na 48h – „czterdzieści osiem” słyszał każdy wielbiciel seriali i kryminałów. Zaskoczenie może budzić informacja, że zgodnie z przepisami okres zatrzymania może trwać nawet 72 godziny, a więc nie dwa, ale trzy dni. Przez pierwsze 48 godzin osoba zatrzymana pozostaje do dyspozycji prokuratora. Wówczas ważą się losy zatrzymanego – na szali jest wniosek o tymczasowe aresztowanie lub zwolnienie. Jeżeli prokurator stwierdzi, że w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania konieczne jest aresztowanie składa odpowiedni wniosek do sądu, wówczas zatrzymany pozostaje przez 24 godziny w dyspozycji sądu. W trybie natychmiastowym wyznaczane jest posiedzenie i podejmowana jest decyzja co do aresztowania lub zwolnienia. Jakie prawa przysługują zatrzymanemu przez policję? Zatrzymanie jest środkiem przymusu, który ingeruje w wolność osobistą. Istotne jest, aby wiedzieć, jakie prawa przysługują zatrzymanemu, o których to prawach policjant ma obowiązek pouczyć. Każdy zatrzymany ma prawo skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego, który udzieli niezbędnej pomocy powinni umożliwić kontakt z adwokatem na żądanie zatrzymanego – telefonicznie lub bezpośrednie spotkanie. Co ważne, funkcjonariusze nie powinni brać udziału i przysłuchiwać się rozmowie. Prawo do rzetelnego procesu karnego będzie zrealizowane tylko wówczas, gdy podejrzany będzie miał realną możliwość skorzystać z pomocy adwokata już przy pierwszej czynności, jaką jest zatrzymanie. Zatrzymany ma prawo do poinformowania o zatrzymaniu innych osób, najczęściej rodziny, ma prawo do wysłuchania, składania oświadczeń, ale również odmowy złożenia oświadczenia. Jeżeli zatrzymany nie mówi po polsku, ma prawo skorzystać z bezpłatnej pomocy tłumacza. Gdy jest obcokrajowcem, może wnosić o poinformowanie konsula lub przedstawiciela dyplomatycznego. Każdy zatrzymany ma prawo otrzymania odpisu protokołu zatrzymania, w którym odnotowane są przyczyny zatrzymania, kwalifikacja prawna i okoliczności faktyczne uzasadniające zastosowanie zatrzymania. W protokole powinny być wskazane również oświadczenia zatrzymanego, również te o jego stanie zdrowia. Zatrzymanie może być nagrywane, tak aby uniknąć ewentualnych zarzutów co do prawidłowości podjętych czynności. Nagranie z zarejestrowaną czynnością załączane jest wówczas do protokołu zatrzymania. Przepisy prawa nie stoją na przeszkodzie, aby czynności zatrzymania przez funkcjonariuszy były nagrywane przez inne osoby lub nawet osobę zatrzymaną. Czy zatrzymany musi składać wyjaśnienia i odpowiadać na pytania? Zarówno oskarżony o popełnienie przestępstwa, jak i podejrzany lub zatrzymany w postępowaniu karnym mają prawo do milczenia. Elementem prawa do obrony jest prawo do niedostarczania dowodów na swoją niekorzyść. Oznacza to, że każda osoba zatrzymana nie ma obowiązku udzielania jakichkolwiek informacji organom ścigania, nie musi również odpowiadać na pytania. Prawo do milczenia jest szczególnie istotne, bowiem w praktyce często dochodzi do pierwszego rozpytania przez funkcjonariuszy „na gorąco” zaraz po zatrzymaniu, zanim osoba zatrzymania zostanie pouczona o przysługujących prawach. Luźna rozmowa z funkcjonariuszem w efekcie może zostać zaprotokołowana, co choć nie jest działaniem prawidłowym, to jest często wykorzystywanym na późniejszym etapie postępowania. Zatrzymanie jako środek przymusu Osoba zatrzymana może zostać przeszukana, w celu sprawdzenia, czy nie posiada przedmiotów niebezpiecznych. Zatrzymanie jest środkiem przymusu polegającym na krótkotrwałym pozbawieniu wolności. Ze względu na przyczyny zastosowania tego środka, rozróżniamy zatrzymanie procesowe i zatrzymanie pozaprocesowe. Zatrzymanie procesowe – kiedy stosowane? Z zatrzymaniem procesowym mamy do czynienia w celu przeprowadzenia czynności procesowych postępowania przygotowawczego. Stosowane jest w przypadku, gdy prokurator, policja, lub inny upoważniony organ zarządzi zatrzymanie osoby. Przyczyną zatrzymania jest najczęściej prawdopodobieństwo, że osoba popełniła przestępstwo, przesłanką może być również obawa, że sprawca przestępstwa będzie ukrywać się lub zacierać ślady przestępczej działalności. Przebywanie osoby podejrzanej może też wpływać na zeznania świadków, dlatego środek ten służy zabezpieczeniu prawidłowego toku postępowania karnego – podobnie jak stosowane tymczasowe aresztowanie. Szczegółowe warunki zatrzymania określa art. 244 kodeksu postępowania karnego. Zatrzymanie prewencyjne, penitencjarne i administracyjne Nie tylko osoba podejrzana o popełnienie przestępstwa może zostać zatrzymana zgodnie z przepisami procedury karnej. Policjanci mogą dokonać również zatrzymania prewencyjnego, zwanego też zatrzymaniem porządkowym, który ma służyć ochronie porządku i bezpieczeństwa publicznego. U podstaw tej instytucji jest przepis art. 15 ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji. Prewencyjnie funkcjonariusze mogą zatrzymać każdego, kto stwarza w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia ludzkiego lub zdrowia, a także dla mienia. Co ważne, zatrzymanie porządkowe może być zastosowane przez policjantów tylko wówczas, gdy inne środki okazały się bezcelowe i nieskuteczne. Procedura zatrzymania prewencyjnego powinna wyglądać analogicznie do zatrzymania procesowego, zgodnie z art. 244 kodeksu postępowania karnego. Zatrzymane przez policję mogą być osoby, które na podstawie zezwolenia opuściły areszt lub zakład karny i nie wróciły w wyznaczonym terminie. W tym przypadku mowa o zatrzymaniu penitencjarnym. Na podstawie innych ustaw, szczegółowych przepisów można doprowadzić osobę do dyspozycji określonego organu administracji. Wówczas dochodzi do zatrzymania administracyjnego. Czy policjant ma obowiązek okazać postanowienie przed zatrzymaniem? Policjanci nie muszą dysponować żadnym dokumentem ani zezwoleniem, aby dokonać zatrzymania. Jedynym formalnym obowiązkiem jest wylegitymowanie się przez funkcjonariusza. Inaczej jest, gdy zatrzymanie połączone jest z przymusowym doprowadzeniem, bo wówczas prokurator lub sąd wydają postanowienie o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu z upoważnieniem do dokonania tego przez funkcjonariuszy. Jedynie w tym przypadku dokonujący zatrzymania mają obowiązek wręczyć postanowienie. Czy zatrzymania dokonują jedynie policjanci? Zatrzymanie jako środek przymusu najczęściej kojarzy się z czynnością podejmowaną przez policjantów, jednak nie tylko oni mogą jej dokonać. Wśród podmiotów uprawnionych jest prokurator oraz funkcjonariusze innych formacji, takich jak Straż Graniczna, Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Centralne Biuro Antykorupcyjne, Służba Kontrwywiadu Wojskowego, Krajowa Administracja Skarbowa, Żandarmeria Wojskowa, a nawet Straż Leśna. Odwołanie do sądu – zażalenie na zatrzymanie Osoba zatrzymana może zaskarżyć czynności zatrzymania i domagać się zbadania zasadności, legalności oraz prawidłowości zatrzymania. W ciągu 7 dni od zatrzymania przysługuje prawo złożenia zażalenia do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zatrzymania lub prowadzenia postępowania. Co ważne, zażalenie do sądu kierujemy za pośrednictwem organu, który dokonał zatrzymania i sporządził protokół. Jeżeli zatrzymany zostanie zwolniony, to nie oznacza, że złożone wcześniej przez niego zażalenie jest bezprzedmiotowe. Sąd rejonowy sprawdzi, czy zatrzymanie było zgodne z prawem, czy zostało przeprowadzone prawidłowo oraz czy było zasadne, a więc konieczne i proporcjonalne. Jeżeli sąd uzna, że funkcjonariusze bezzasadnie dokonali zatrzymania, wówczas zarządza się natychmiastowe zwolnienie. W takim przypadku informowany jest prokurator oraz przełożony funkcjonariusza, który dokonał czynności, w celu wszczęcia postępowania w przedmiocie przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków przeciwko funkcjonariuszom. W niektórych sytuacjach, gdy zatrzymanie było niewątpliwie niesłuszne, osoba zatrzymana może domagać się odszkodowania lub zadośćuczynienia. Zatrzymanie a tymczasowe aresztowanie W przypadku najpoważniejszych przestępstw w chwili zatrzymania osoby podejrzanej, prokurator występuje do sądu z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania, określając jego okres (do 3 miesięcy). Jeżeli sąd zdecyduje o aresztowaniu, wówczas okres tymczasowego aresztowania liczy się od chwili zatrzymania. – Mój klient nie ma zastrzeżeń co do sposobu zatrzymania. Raczej nie będzie składał zażalenia na zatrzymanie i wniosku o odszkodowanie – potwierdza Bronisław Muszyński, adwokat Dawida B. Właściciel sieci smartshopów z dopalaczami został zatrzymany przez policję w środę w Łodzi, gdy otworzył zamknięty przez sanepid sklep i rozpoczął sprzedaż. Prokuratura wystąpiła do sądu o tymczasowe aresztowanie go na trzy miesiące. B. usłyszał zarzuty: wprowadzenia do obrotu znacznych ilości środków odurzających oraz dwóch przestępstw przeciw ustawie o Głównym Inspektoracie Sanitarnym. Sąd nie zgodził się na jego aresztowanie. Uznał, że skoro domniemane przestępstwo zostało popełnione jawnie, nie zachodzi obawa utrudniania postępowania. – W takiej sytuacji miałby pełne prawo skarżyć się na decyzję prokuratury o zatrzymaniu i dochodzić odszkodowania – mówi "Rz" prof. Piotr Kruszyński, karnista z UW. W sobotę prokuratorzy kategorycznie zapowiadali, że od decyzji sądu się odwołają. W poniedziałek nie byli już tacy pewni. – Dopiero wpłynęły akta z sądu, prokuratura będzie je analizować. Na podjęcie decyzji mamy czas do piątku – zaznacza Krzysztof Kopania, rzecznik Prokuratury Okręgowej w Łodzi. Wcześniej, najprawdopodobniej w środę, Dawid B. złoży do GIS wniosek o uchylenie decyzji zamykającej należące do niego sklepy z dopalaczami. – Jest już przygotowany, ale chcę go jeszcze skonsultować z moim klientem – dodaje mec. Muszyński. [srodtytul]Do sanepidu i do sądu [/srodtytul] Jak dowiedziała się "Rz", coraz więcej właścicieli sklepów z dopalaczami, które zostały zamknięte (to ok. 1100 punktów) po przeprowadzonej na początku października akcji GIS i policji, składa odwołania od tej decyzji. – Wpłynęło 40 takich wniosków od właścicieli sklepów, w których handlowano dopalaczami – mówi Jan Bondar, rzecznik GIS. Może ich być jednak więcej, bo niektórzy dystrybutorzy zapowiadają, że będą się odwoływać bezpośrednio do sądów administracyjnych. – Sposób, w jaki zadziałał GIS, i medialne wystąpienia członków rządu świadczą o tym, że była to akcja polityczna. Trudno więc oczekiwać rzetelnego rozpatrzenia wniosku – tłumaczy jeden z dilerów dopalaczy. Pierwsza taka skarga wpłynęła już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przedsiębiorca napisał w niej, że w sklepach zamkniętych przez sanepid handlował środkami, które dopalaczami nie są: zapalniczkami, fajkami wodnymi i kadzidełkami. "Nie rozumiem zatem, dlaczego jestem pozbawiany możliwości korzystania z własnego mienia, nie wspominając już o nadzwyczajnym ograniczeniu możliwości wykonywania działalności gospodarczej" – czytamy w skardze do sądu. – Cała ta akcja z zamykaniem sklepów, w których ponoć sprzedawano takie środki, była stawianiem wozu przed koniem – uważa prof. Kruszyński. – Należało najpierw przeprowadzić ekspertyzy, czy stanowią zagrożenie dla zdrowia, a później podejmować decyzje administracyjne. Zastrzeżenia do sposobu walki z dopalaczami mają też działacze Polskiej Sieci ds. Polityki Narkotykowej. Wytykają wady w przyjętej w piątek przez Sejm rządowej nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Ich zdaniem zabrakło w niej zapisów o sposobie monitorowania problemu, a także systemu oceny ryzyka zagrożenia uzależnieniem. – Zajmować się tym powinny interdyscyplinarne zespoły składające się z fachowców, np. terapeutów, toksykologów, pracowników ośrodków terapeutycznych – mówił na konferencji prasowej Jacek Charmast ze Stowarzyszenia JUMP 93, które pomaga osobom uzależnionym. [srodtytul]Do Sejmu z konopiami [/srodtytul] Z dopalaczami i konopiami usiłował wejść do Sejmu Tomasz Obara. [link= "target=_blank]Jak już pisaliśmy[/link], zarejestrował się on w Sejmie jako "lobbysta na rzecz ochrony praw i wolności osób uzależnionych od substancji psychotropowych". Zatrzymała go Straż Marszałkowska. Przekonywał, że wnosi "materiały edukacyjne dla parlamentarzystów". Ostatecznie zamiast do Sejmu trafił na komisariat. Funkcjonariusze zajęli się także 19 osobami, które handlowały narkotykami i dodawały je do dopalaczy. Wśród zatrzymanych są dwie osoby, które prowadziły w Łodzi sklep z dopalaczami. Zatrzymanie jest często jedną z pierwszych czynności podejmowanych w ramach postępowania karnego. Ingeruje ono w podstawowe dobro prawne każdej jednostki, jakim jest wolność osobista. Z tego powodu podlega wielu rygorystycznym zasadom zawartym w kodeksie postępowania karnego, ustawie o Policji, Konstytucji czy Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Przepisy te określają szczegółowo, kiedy organy ścigania mogą dokonać zatrzymania, jak powinno ono przebiegać i jakie prawa przysługują zatrzymanemu. 1. Istota zatrzymania 2. Rodzaje zatrzymania 3. Podejrzany a osoba podejrzana 4. Zatrzymanie przez policję – kiedy jest możliwe? 5. Zatrzymanie sprawcy przemocy w rodzinie 6. Na jak długo możemy zostać zatrzymani? 7. Prawa osoby zatrzymanej Istota zatrzymaniaZatrzymanie jest jednym z dozwolonych sposobów użycia przymusu wobec jednostki przez organy państwa. Polega na pozbawieniu człowieka wolności na krótki, ściśle określony czas. W procedurze karnej nie ma określonego katalogu przestępstw, za których popełnienie dana osoba może zostać zatrzymana. Oznacza to, że zatrzymania można dokonać za każde przestępstwo. Muszą być jednak spełnione przesłanki z art. 244 § 1 kodeksu postępowania karnego. Celem zatrzymania jest nie tylko postawienie osoby zatrzymanej przed sądem, ale także uniemożliwienie jej ucieczki lub zatarcia śladów. Czynności tej można dokonać np. na ulicy, w domu czy w miejscu pracy. Dopuszczalne jest także wykorzystanie tzw. elementu zaskoczenia. Zatrzymać można właściwie zawsze – jednak wyłącznie na określony przepisami zatrzymaniaIstnieje kilka rodzajów zatrzymania. Podstawowym podziałem jest rozróżnienie zatrzymań na procesowe, których celem jest zapewnienie prawidłowego toku postępowania karnego (np. uniknięcie ukrycia się osoby zatrzymanej) oraz pozaprocesowe. Wśród tych ostatnich wyróżniamy zatrzymanie porządkowe (inaczej prewencyjne, służące ochronie porządku i bezpieczeństwa publicznego), penitencjarne (doprowadzenie do aresztu śledczego lub zakładu karnego osoby, która w wyznaczonym terminie nie wróciła z przepustki) oraz administracyjne (doprowadzenie osoby do dyspozycji określonego organu). Do dokonywania zatrzymań uprawniona jest policja na podstawie przepisów ustawy o Policji lub innych ustaw szczególnych. Prawo zatrzymania osoby podejrzanej przysługuje także organom Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Krajowej Administracji Skarbowej, Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz Żandarmerii Wojskowej, w zakresie ich właściwośc (art. 312 kodeksu postępowania karnego).Podejrzany a osoba podejrzanaKodeks postępowania karnego mówi o zatrzymaniu „osoby podejrzanej” a nie „podejrzanego”. Nie jest to przypadek. Osobą podejrzaną jest osoba, co do której istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła przestępstwo. Podejrzenie to jest jednak zbyt słabe, aby na jego podstawie móc wydać postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Samo przypuszczenie nie wystarcza, aby pozbawić kogoś wolności. Muszą istnieć także obawy, że osoba zatrzymywana uniemożliwi normalny tok postępowania, np. ucieknie lub z uwagi na nieznajomość jej tożsamości późniejszy kontakt z nią nie będzie możliwy lub będzie znacznie utrudniony. Natomiast podejrzany to osoba, której doręczono już postanowienie o przedstawieniu zarzutów (art. 313 § 1 kodeksu postępowania karnego) albo której postawiono zarzut w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego (art. 71 § 1 kodeksu postępowania karnego).Przeczytaj również: Najgorsze więzienia na świecie. Nie chciałbyś tam trafić!Zatrzymanie przez policję – kiedy jest możliwe?Co do zasady, prawo do zatrzymania osoby przysługuje policji. W szczególnych przypadkach może tego dokonać także inny organ albo nawet obywatele (link do artykułu o ujęciu obywatelskim).Zgodnie z art. 244 § 1 kodeksu postępowania karnego policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną. Musi jednak istnieć uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się tej osoby albo zatarcia śladów przestępstwa. Zatrzymanie jest zasadne również w sytuacji, gdy nie można ustalić jej tożsamości. Przypuszczenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, musi być oparte na konkretnych dowodach. Odnosi się ono nie tylko do samego faktu popełnienia przestępstwa, ale także do osoby dozwolone jest także na podstawie art. 247 § 1 kodeksu postępowania karnego. Prokurator może je zarządzić wraz z przymusowym doprowadzeniem osoby podejrzanej, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że osoba ta nie stawi się na wezwanie w celu przeprowadzenia czynności procesowych, będzie utrudniała ich przeprowadzenie, a także gdy zachodzi potrzeba niezwłocznego zastosowania środka zapobiegawczego. W tym celu istnieje również możliwość zarządzenia przeszukania w celu odnalezienia i doprowadzenia wskazanej osoby. Analogiczną sytuację reguluje art. 75 § 2 kodeksu postępowania karnego, który stanowi, iż w razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego (a także podejrzanego – art. 71 § 3 kodeksu postępowania karnego), można go zatrzymać i sprowadzić sprawcy przemocy w rodzinieZ uwagi na szczególną ochronę, jaką otacza się osoby doświadczające przemocy w rodzinie, w polskim kodeksie postępowania karnego znajdują się przepisy regulujące kwestie zatrzymania jej sprawców. Zgodnie z art. 244 § 1a kodeksu postępowania karnego policja ma prawo zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, a zachodzi obawa, że ponownie popełni przestępstwo, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa w trybie określonym w art. 244 § 1a kodeksu postępowania karnego co do zasady ma charakter fakultatywny, ale będzie ono konieczne, gdy w okolicznościach konkretnej sprawy jest to jedyny sposób zapobieżenia ponownemu popełnieniu przestępstwa z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej. Natomiast obligatoryjne jest zatrzymanie osoby podejrzanej, jeśli przestępstwo to popełniono przy użyciu broni palnej, noża lub innego niebezpiecznego przedmiotu. Inny niebezpieczny przedmiot w rozumieniu ustawy to taki, który odznacza się podobnie niebezpiecznymi właściwościami, jakie posiadają broń palna i jak długo możemy zostać zatrzymani?Zatrzymanie może trwać najdłużej 72 godziny. Maksymalny czas regulowany jest również przepisami konstytucyjnymi (art. 41 ust. 3 Konstytucji).Zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przez uprawniony organ nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania (art. 248 § 1 kodeksu postępowania karnego). Czas ten liczony jest od momentu faktycznego pozbawienia wolności. w którym zatrzymany został wylegitymowany przez funkcjonariuszy. Termin 48 godzin ustanowiono nie tylko w odniesieniu do zatrzymania właściwego. Odnosi się on również do zatrzymania na zarządzenie prokuratora lub postanowienie sądu. Jednak jeśli w tym czasie wpłynie do sądu wniosek o zastosowanie wobec zatrzymanego tymczasowego aresztowania, to zatrzymanie może trwać jeszcze 24 godziny. Jest to czas na decyzję sądu, czy zastosować tymczasowe aresztowanie. Jeżeli w czasie trwania tych 24 godzin podejrzany nie otrzyma postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, należy go niezwłocznie zwolnić. Niedopuszczalne jest doręczenie mu postanowienia o tymczasowym aresztowaniu po tym każdorazowo należy także zwolnić na polecenie sądu lub prokuratora. Wcześniejsze zwolnienie zatrzymanego następuje w wypadku, gdy ustała przyczyna zatrzymania. Nie powinno ono zatem trwać dłużej, niż jest to w danym wypadku więcej, zgodnie z art. 248 § 3, nie jest dopuszczalne ponowne zatrzymanie osoby podejrzanej na podstawie tych samych faktów i osoby zatrzymanejO prawach osoby zatrzymanej stanowi przede wszystkim Konstytucja (art. 41). Zatrzymany przez policję musi zostać poinformowany o przyczynach i podstawach zatrzymania. Stanowi to podstawową gwarancję procesową. Ponadto ma on prawo do kontaktu ze swoim z adwokatem telefonicznie lub w sposób bezpośredni. Zatrzymany może odmówić udzielania policji jakichkolwiek informacji do czasu skontaktowania się z adwokatem. Przysługuje mu także możliwość złożenia w ciągu 7 dni zażalenia do sądu na dokonaną czynność. W zażaleniu tym można domagać się zbadania zasadności i legalności dokonanego zatrzymania. Może także kwestionować prawidłowość sposobu jego dokonania. Zażalenie nie przysługuje jednak na zatrzymanie w celu dokonania niezbędnej czynności wyjaśniającej, np. w celu ustalenia tożsamości. Obywatelka Rosji Sofia Sapiega, partnerka białoruskiego opozycjonisty i blogera Ramana Pratasiewicza, została zatrzymana w Mińsku w związku z przestępstwami popełnionymi jesienią 2020 r. - wynika z informacji przekazanych we wtorek przez rzeczniczkę MSZ Rosji Marię Zacharową. Sofia Sapiega jest dziewczyną zatrzymanego w niedzielę w Mińsku opozycyjnego dziennikarza i blogera Ramana Pratasiewicza. 23-letnia studentka działającej w Wilnie białoruskiej uczelni była na pokładzie samolotu lecącego z Aten do Wilna, który został zmuszony w niedzielę do lądowania w stolicy Strona białoruska potwierdziła zatrzymanie Sofii Sapiegi na 72 godziny, jest podejrzana o popełnienie przestępstw od sierpnia do września 2020 r. Po tym czasie zostanie podjęta decyzja o jej zwolnieniu lub aresztowaniu - poinformowała rzeczniczka MSZ Rosji Maria Zacharowa. Rzeczniczka dodała, że konsul rosyjski w Mińsku spotkał się z rodzicami zatrzymanej oraz polecił im "adwokata z dużym doświadczeniem w ochronie praw obywateli rosyjskich". MSZ Rosji: Sofia Sapiega zatrzymana za przestępstwa z 2020 rokuRamana Pratasiewicza zatrzymano, potem pojawiły się informacje, że w Mińsku została również jego dziewczyna i że jest przetrzymywana w tamtejszym areszcie. Ojciec Sapiegi powiedział niezależnej rosyjskiej telewizji Dożd, że Sofia jest "człowiekiem apolitycznym" i zależało jej na skończeniu studiów. Sapiega od ośmiu lat mieszka na Białorusi ze swoją matką, ale nie jest obywatelką tego sierpniu i wrześniu 2020 r. na Białorusi niemal codziennie dochodziło do masowych demonstracji opozycji protestującej przeciwko wynikowi sfałszowanych jej zdaniem wyborów prezydenckich dających kolejną kadencję Alaksandrowi Łukaszence - zauważa agencja AFP. Te wystąpienia spotkały się z brutalną reakcją białoruskich organów niedzielę samolot linii Ryanair lecący z Aten do Wilna został zmuszony do lądowania w stolicy Białorusi Mińsku na skutek nieprawdziwej informacji o ładunku wybuchowym na pokładzie. Na lotnisku w Mińsku białoruskie władze zatrzymały opozycyjnego aktywistę, dziennikarza i blogera Ramana Pratasiewicza, który był na pokładzie oraz jego dziewczynę. Przywódcy UE na szczycie w Brukseli zdecydowali o nałożeniu kolejnych sankcji na przedstawicieli reżimu białoruskiego. Podjęto decyzję o zakazie przelotów przez przestrzeń powietrzną UE dla białoruskich linii lotniczych i uniemożliwieniu im dostępu do portów lotniczych UE. Chcesz wiedzieć wszystko pierwszy? Dołącz do grupy Newsy Radia ZET na